«حکومت ایران با تظاهرات امروز تهران نشان می دهد که همچنان به یاغیگری افتخارمی کند»

یک روز پیش از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده که در آن ممکن است برای نخستین بار در تاریخ آمریکا فرد نیمه سیاه پوستی از جانب مردم آن کشور برای احراز بزرگترین مقام سیاسی آن کشور گزیده شود که پدرش مسلمان و زاده کنیا بوده است، در تهران از ساعات بامداد امروز (دوشنبه 13 آبانماه 1387 – 3 نوامبر 2008) تظاهرات سازمان داده شده دولتی به مناسبت بیست و نهمین سالگرد اشغال سفارت آمریکا آغاز گردید. جمهوری اسلامی ایران امسال تلاش کرده بود این تظاهرات با گستردگی بیشتر برگزار شود و از این رو شمار شرکت کنندگان افزون تر از سالهای گذشته بود. مقامات حکومت تلاش کردند با این اقدام نمایشی نشان دهند که به پایمال سازی قوانین بین المللی افتخار می کنند و خود را تافته جدا بافته ای از جامعه بشری می دانند و همچنان به راه ستیز ادامه می دهند و از مرامهای فتنه گرانه خود دست برنخواهند داشت.تظاهرات امروز یک یادآوری به رئیس جمهوری آینده ایالات متحده نیز محسوب می شود که رژیم ایران حاضر به تغییر اصولی سیاستهای خویش نیست و حتی اگر تاکتیکها را تغییر دهد بازهم همان هدفهای استراتژیک را که از باورهای دینی و مرامهای تعصب گرایانه آنان سرچشمه می گیرد دنبال خواهد کرد. تظاهرات امروز می تواند به ویژه یک یادآوری برای سناتور باراک اوباما باشد که در نطقهای خود ابراز آمادگی کرده با حکومت ایران وارد گفتگو شود، ولی مشاورانش گفته اند که این گفتگو از نظر زمانی محدود و از نظر سطح دیپلماتیک پائین خواهد بود که اگر به نتیجه نرسد، ایالات متحده حاضر است حتی گزینه نظامی را نیز مورد توجه قرار دهد.بیشترین بخش از افرادی که به تظاهرات موسوم به "سالروز تسخیر لانه جاسوسی" کشانده شدند، دانش آموزان دبستان و دبیرستان بودند که حکومت در سازماندهی آنان برای کشاندن به خیابان و برگزاری تظاهرات فرمایشی تجربه زیادی دارد. بسیاری دیگر از شرکت کنندگان، افراد وابسته به حکومت از قبیل نیروهای بسیجی، افراد سپاه پاسداران و کارمندان و حقوق بگیران رژیم بودند.آگاهان می گویند که حکومتهای خودکامه به آسانی می توانند شمار زیادی سیاهی لشگر وارد صحنه کنند که نمونه آن در تظاهرات فرمایشی در کره شمالی و هنگام برسرقدرت بودن صدام حسین درعراق، در بغداد نیز دیده می شد.با آن که هوا امروز در تهران سرد است و باران پراکنده می بارد، به دانش آموزان و دیگر شرکت کنندگان دستور داده شده بود که حق ندارند مسیر راه پیمائی را ترک گویند.در مسیرهای راه پیمانی، به شرکت کنندگان دستور داده شده بود علیه ایالات متحده و اسرائیل شعار دهند و حمایت خود را از آیت الله خامنه ای به عنوان رهبر رژیم اعلام کنند.در سالهای پیش از انتصاب احمدی نژاد به ریاست جمهوری، گروههائی در ایران وجود داشتند که می کوشیدند از اشغال غیرقانونی سفارت ایالات متحده در تهران ابراز برائت کنند. برخی از آنها به اشتباه بودن راه خود اعتراف کردند و برخی دیگر گفتند که حتی اگر در آن روزها چنین اقدامی ظاهرا لازم بود انجام شود، شرائط جهانی تغییر کرده و نباید به این شیوه ها ادامه داد.جمهوری اسلامی ایران در سالهای حکومت خود، بابت اشغال سفارت آمریکا و به گروگان گرفتن دیپلماتهائی که در هر کشور جهان از مصونیت برخوردار هستند و اسارت آنان همانند اعلام جنگ علیه کشور مقابل است، خسارات سنگین مالی و سیاسی و اقتصادی پرداخته، ولی سران آن هنوز هم به اقدام خود افتخار می کنند و آن را یکی از بزرگترین دستاوردهای رژیم در طول سی سال گذشته می دانند و به قوانین جهانی بی اعتنائی می کنند.از جمله، مهدی کلهر در سمت مشاور رئیس جمهوری گفت: «سیزدهم آبان یک ضربه کاری بر پیکره آمریکا بود» و تهدید کرد که اگر ایالات متحده قصد حمله نظامی به تاسیسات اتمی ایران را داشته باشد، «سایگون خاورمیانه، برای آمریکا دهشتناک تر خواهد بود». اشاره کلهر به خروج سربازان آمریکائی از سایگون پایتخت ویتنام جنوبی بود. این سخنان اعتراف دوباره ای به داشتن عوامل ترور و فتنه انگیزی رژیم در کشورهای منطقه و به ویژه عراق و لبنان است. آیت الله خمینی اشغال سفارت آمریکا را یک معجزه الهی برای تثبیت رژیم خوانده بود. زیرا این اقدام غیر قانونی به حکومت امکان داد همه رقبای خود را، که به قدرت رسیدن حکومت دینی مدیون همکاری آنها بود، سرکوب و از میدان به در کند. حزب توده ایران و سازمان مجاهدین خلق ایران در این مرحله بیشترین آسیب ها را دیدند. ولی گروههای وابسته به جبهه ملی نیز پیشتر از صحنه کنار گذاشته شده بودند.همه نهادهای دولتی و حکومتی در ایران به مناسبت سیزدهم آبان طبق روال همیشگی حکومت، بیانیه هائی در تمجید از اشغال غیر قانونی سفارت خانه یک کشور خارجی در تهران انتشار دادند. شورای نگهبان در بیانیه خود این اقدام تجاورکارانه را «حماسه در هم شکستن هیمنه استکبار جهانی» نامید و ادعا کرد که این «دستاور» با همت ملت ایران حاصل شد.علیرضا افشار که یکی از "دانشجویان پیرو خط امام" هنگام اشغال سفارت آمریکا بود در یک گفتگوی رسانه ای، دوباره از این رفتار دفاع کرد و گفت: «این حرکت ما انقلاب اسلامی را جهانی کرد». گفتنی است که به دنبال این اقدام خارج از عرف بین المللی بود که نه فقط روابط ایران و ایالات متحده قطع شد، بلکه ممالک اروپائی و بسیاری دیگر از کشورهای جهان از رژیم ایران دور شدند و آن را تنها گذاشتند و در نتیجه صدام حسین گستاخ گردید و در صدد بلعیدن بخشی از خاک ایران برآمد و آن جنگ فاجعه بار را به راه انداخت.بسیاری از تحلیگران بر این باورند که اگر اشغال سفارت آمریکا انجام نمی گرفت و روابط تهران – واشنگتن قطع نمی شد، صدام حسین این گستاخی را نداشت که به ایران حمله کند. خسارات و تلفات این جنگ هشت ساله را اگر به یک میلیارد دلار پولی که ایران به عنوان غرامت به شرکتهای آمریکائی پرداخت اضافه کنیم، مبلغ کلانی می شود که زیان مالی و جانی حکومت و ملت ایران به خاطر یک اقدام غیر قانونی محسوب می گردد.از آنجا که حکومت ایران می کوشد همه قانون شکنی ها و ماجراجوئی های خود را به پروردگار نسبت دهد، گروه موسوم به "بسیج دانشجوئی دانشگاه تهران" در بیانه خود ادعا کرده نوشت: «تسخیر لانه جاسوسی نیز مانند انقلاب و دفاع مقدس (جنگ هشت ساله با عراق) هدیه ای الهی بود».در تهران، بسیاری از تحلیگران بی طرف بر این باورند که تسویه حساب ایالات متحده با حکومت ایران به خاطر این تعرض هنوز پایان نگرفته و دولت واشنگتن همان گونه که پس از حادثه 11 سپتامبر 2001 نشان داد، از تقصیر دیگران نمی گذرد و آنانی را که قصد تعرض به آمریکا را دارند نمی بخشاید.